Month: mei 2014

Vegan aardbei-rabarbertaart

IMG_7760

Een nieuwe variant op de kokos-ananastaart,
met lekker seizoensfruit.
hij werd alvast goedgekeurd door mijn jongens,
😉

bodem:
180 gr bloem
100 gr koude Alproboter
50 ml koud water
snufje zout
2el kokossuiker
bloem en zout in een kom
 de boter erdoor
tot een kruimeldeeg.
strooi de kokossuiker over het geheel
Druppel het water
over het mengsel,
en kneed tot een samenhangend deeg.
Eventueel meer water als het te droog is.
Inpakken in plastic folie,
30 minuten in de koelkast.
Strooi bloem op een werkvlak,
rol het deeg uit.
bedek er de bodem van een ingevette taartvorm mee.
snij de randen gelijk.
Terug in de frigo.

Vulling:
zakje vanille pudding
soyamelk 1+ van Alpro (500ml)
1 bakje verse aardbeien, 3 stengels rabarber
2 el kokossuiker 
4 el rietsuiker
Ik koop steeds vanille pudding van Natura
( te vinden in de bio-winkel)
Niet goedkoop,
maar het zo hard waard.
Lekkerste pudding,
en daarbovenop,
ook erg gezond.
Ik kook de pudding met 
soya melk.
Ik gebruik net iets meer melk 
dan dat aangegeven staat op de verpakking
750 ml ipv. 500 ml.
En ik gebruik steeds kokossuiker ipv. gewone suiker.
de rest van de gebruiksaanwijzing vind je op het zakje.
Kook de helft, 
van de aardbeien, 
 de rabarber(in stukjes)
en de rietsuiker.
regelmatig roeren,
tot de rabarber zacht is.
Laat afkoelen.
Bedek de bodem met dit mengsel.
Zet dit even terug in de frigo,
terwijl de pudding een beetje afkoelt
en de oven voorverwarmt op 180°C.
Giet de afgekoelde pudding in de bodem.
Bak de taart op 180°C
Tot de korst goudbruin is.
laat de taart afkoelen,
versier met de overgebleven aardbeien.
Smakelijk!

Zon!

IMG_7488

Na een week,
bedderen en zetel hangen,
met zere kelen, pijnlijke oren en lekker veel koorts,
voor zowel mama als de zoon.
Zijn we blij met de zon,
die alle virussen en snottebellen,
het huis uit blaast,
en het vult met lichtheid en energie.

Bloemen…

IMG_7429

Het is niet speciaal druk,
niet met het gezin,
noch op het werk.
Maar toch heeft de sofa,
mijn derrière al geruime tijd niet meer gezien.
Ik slaag erin,
om geen enkele dag,
voor 23u
aan rust toe te komen.
Constant jongleren,
met zoveel ballen in de lucht.
En het gekke is,
dat net die ene die je dan laat vallen,
de grootste waarde heeft.
Vooral voor jezelf,
maar toch ook voor je omgeving,
dat maakt me wel eens verdietig.
Grote tijd om eens diep in en uit te ademen,
en trots te zijn op de ballen die grond niet raken.
😉
Gelukkig zijn er bloemetjes,
( en een lieve Wolvenlach)
die het huis licht en vrolijk maken.