De Verhalenvertellers.

Geef een reactie

IMG_2500

IMG_2435Wat wil jij later worden? Een krokodillentemmer of operazangeres, tekenaar of politieman, liever boekentassencontroleur of visser.

Als je het mij vroeger had gevraagd, dan was het schrijver, mijn grootste droom was een boek te schrijven. Ik hield van verhalen en wou niks liever dan een verhalenverteller worden. Ik kreeg zelfs voor mijn verjaardag een echt typemachine. Maar al snel bleek dat ik niet over het geduld beschikte om te leren typen, een deftige afknapper. Ook kreeg ik verscheidene dagboeken, maar ik vond het zo banaal om om op te schrijven wat er die dag gebeurd was, ik was er toch zelf bij, waarom het opnieuw beleven. Liever nieuwe, frisse, spannende avonturen. Van het moment dat ik ze neerschreef waren ze niet meer zo spannend. Ze misten kleur, die zwart met witte lettertjes. Tekenen en vooral schilderen opende een hele nieuwe wereld voor mij, ik werd een beeldenjunkie, en kan met trots zeggen dat ik dat nog steeds ben. Woorden zijn fantastisch, ik geniet van taal, maar het zegt nog zoveel meer met de juiste foto of de juiste tekening erbij. Een goed beeld aanzich staat voor een miljoen woorden.

Een beeld vertelt je in een fractie van een seconde een verhaal, waar woorden veel langer over doen. Met woorden kruip je dieper in het verhaal, maar als je de tijd neemt voor een goed beeld, doet het dat, en nog veel meer, het maakt het tastbaar.

En het is me toch een beetje gelukt, ik ben op een manier een verhalenverteller geworden. Ik maak en creëer en deel mijn passie met anderen. Elke dag vertel ik verhalen over de mooiste kleuren, de perfecte gevoelige lijn, texturen waar je haren van rechtop gaan staan, van kunstenaars van lang geleden, van gisteren en vandaag. Dat boek is misschien nog steeds een droom, maar er zullen veel plaatjes instaan ;).IMG_2458Als ik Wolf vraag wat hij later wil worden zegt hij een rups of een krokodil. Of een reus net als die van de Efteling. Maar ik zie ook wel wat van een verhalenverteller in hem. Elke ochtend begint met avonturen, zijn dromen, zijn plannen voor de dag. Zoveel verhalen teveel om te noteren, ik ben al blij als ik op deze momenten op tijd mijn camera bovenhaal. Mijn jongetje leeft hard en intens en veel te snel. Ik hoop dat hij ook een manier om al die fantastische verhalen in zijn hoofd om te zetten. En wie weet…

De plek hierboven vond hij de leukste van allemaal. Er kan geen speeltuin, of pretpark tegenop (de Efteling niet bijgerekend uiteraard, want daar hebben ze reuzen en draken ;)). Dit vervallen park doet mijn vriendje fantaseren over slapende prinsessen, verdwenen spooktreinen, ridders die vastzitten in het slijk half mens half vis, voor altijd hé mama.

In onze auto is er maar één cd toegelaten, opnieuw en opnieuw, voor altijd en eeuwig en nog een keer. De nieuwe cd van Wolfs grote held Kapitein Winokkio. En laat mij hier even onbeschaamd reclame maken voor deze fantastische liedjes, die mijn zoontje doen dromen en zoveel meer.IMG_4001

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *